انتخاب زبان

آخرین اخبار

آرزوبلاگ ؛ وبلاگ به زبان مادری / سعید حبیب پور ۲۰ ساله، صاحب اولین سرویس وبلاگ دهی به زبان تورکی

arzu

اویان نیوز : از آدم هایی که یک گوشه می نشینند و فقط نظر می دهند دل خوشی ندارم. آنها افرادی هستند که از خود هیچ چیز ندارند و فقط سعی می کنند با نظرهایی که ساز مخالف می زند، بیشتر به چشم بیایند. معتقدم کسانی که می خواهند کاری را بکنند، بدور از حاشیه کار خود را می کنند و کسی جلودارشان نیست.

 مدت هاست مسئله قومیت ها و پاسداشت زبان مادری مطرح شده است. زبانی که هرکداممان شاید بیشتر از خیلی چیزها دوستش داشته باشیم. خیلی ها به زعم خود تلاش می کنند تا اوضاع زبان مادریشان را در جامعه بهبود بخشند، غافل از اینکه اغلب تلاش هایشان به خاطر کم خردی و تعصب گرایی به وخامت اوضاع میانجامد. ولی در این بین گاهن افرادی را میبینم که  با چراغ های خاموش، بدون حاشیه و تعصب و فقط و فقط از روی عشق، بزرگترین خدمت ها را به زبانشان کرده اند.

 شاید بزرگترین لطمه ای که زبان های مختلف قومیت های ایرانی خورده اند از عدم توانایی در ثبت آنها باشد. حال سعید حبیب پور۲۰ ساله، اتفاق بزرگی را شروع کرده است. او قریب به ۲ سال است که اولین سرویس وبلاگ دهی به زبان ترکی را راه انداخته و کماکان بیش از ۱۰۰۰ وبلاگ به زبان ترکی را میزبانی می کند. آرزوبلاگ گامی است در این مسیر. نوشتن دلنوشته های روزانه به زبانی که با آن سخن می گوییم، می تواند قدم بزرگی باشد تا یاد بگیریم چطور احساساتمان را به زبان خودمان بنویسیم.

سعید حبیب پور۲۰ ساله، اتفاق بزرگی را شروع کرده است.

 شاید بپرسید که، مگر نمیتوان در میهن بلاگ یا بلاگفا و … ترکی، کردی یا لری نوشت ؟

وبلاگ نویسی یک تفریح نیست. وبلاگ نویسی یک فرهنگ است. فرهنگی که هنوز در میان ما ایرانیان به خوبی جا نیافتاده است. وقتی من در وبلاگ شخصی که میهن بلاگ سرویس دهی می کند، به زبان مادریم، یعنی ترکی بنویسم، مطمئن هستم که بیشتر کسانی که به وبلاگ من می رسند ترکی بلد نیستند و بیشتر فقط و فقط برای دل خودم نوشته ام. ولی وقتی از یک سرویس وبلاگ دهی استفاده کنم که سر تا پا ترکی باشد، با آن سرویس و وبلاگ هایش هم ذات پنداری می کنم و ترغیب می شوم که بیشتر بخوانم و بیشتر بنویسم. وقتی دلنوشته ها و نظراتم را به زبان مادریم نوشتم و مطمئن شدم که همه کسانی که آن را می خوانند نوشته هایم را می فهمند، بصورت ناخودآگاه در حال گسترش زبانم هستم. یک معامله همه سو برنده است.

فکر می کنم دیگر وقت آن رسیده باشد که مدیر آرزوبلاگ به جای صرف انرژی خود در توسعه تکنولوژیک سیستم، به توسعه محتویی آن نیز بپردازد. مطمئنا خیلی ها نمی دانند که اینچنین سرویسی وجود دارد و بسیاری هم هستند که می دانند ولی از آن استفاده نمی کنند. سعید باید فکری به حال آنها بکند. شاید اولین قدم این باشد که خود او وبلاگ شخصیش را در آرزوبلاگ فعال نگه دارد. در آن از وبلاگ نویسی، از اینکه چرا و با چه هدفی پیش می رود، چه فلسفه ای را دنبال می کند و حتی اتفاقات شخصی که بر روند آرزوبلاگ تاثیر می گذارد، بنویسد.

 همینطور آرزوبلاگ بهتر است در شبکه های اجتماعی بیشتری حضور داشته باشد، مقاله ها و دیدگاه هایش را بیشتر به اشتراک بگذارد تا مخاطب خاص خود را بدست بیاورد. برای توسعه، راهی به جز رویارویی مستقیم با مخاطبمان نداریم.

ایرانشل

درباره این مطلب نظر دهید