انتخاب زبان

آخرین اخبار

مراسم بزرگداشت حبیب ساهر و مجلس شعرای حکومت ملی آذربایجان در تبریز

81426195-6141216

اختصاصی اویان نیوز : جمعی از فعالان فرهنگی، مدنی، شاعران و نویسندگان آذربایجانی همزمان با سالروز تولد حبیب ساهر با حضوردر مراسم بزرگداشت استاد حبیب ساهر، یاد و خاطره مجلس شعرای یک سال حکومت ملی آذربایجان (۱۳۲۴ – ۱۳۲۵ ) را نیز گرامی داشتند .

به گزارش خبرنگار اویان نیوز، این مراسم  در شهر تبریز و عصر روز جمعه ۱۴دی۹۱ با خوش آمدگویی مجری برنامه «حسن امیر پور » آغاز گردید و در ابتدا «محمد رشیدی » به ایفای موسیقی آشیقی پرداخت.

سپس علی پاکباز از فعالین ملی – مدنی حاضر دراین مراسم ضمن تبریک این روز، تجلیل از مقام حبیب ساهر و اشاره ای به فرازهایی از زندگی و آثار وی گفت :” هامی آزاده ائلین شاعیری وار … من اسیر ائللرین آه شاعیریم . حبیب ساهر به همراه تقی رفعت پیشگامان شعر نو به شمار می روند و سالها قبل از نیما چنین سبکی را در شعر خلق نموده اند.هم اکنون نیز در کشور ترکیه برای دانشجویان ادبیات چندین واحد در قالب درس ساهر شناسی ارائه می گردد و این در حالیست که هنوز کسانی چون حبیب ساهر برای ما آشنا نبوده و به نحو احسن معرفی نگردیده اند. “

در ادامه منتقد ادبی و نویسنده کتاب « نگاهی نوین به تاریخ دیرین ترکان ایران » محمد رحمانی فر به ارائه مقاله ای با موضوع هرمونتیک، وطن و شعر شهریار پرداخت. وی که سال ها در حوزه نقد شعر و ادبیات فعال بوده است، ضمن اشاره ای به موضوع هرمونتیک و نگرش هایدگری به متن، خوانش و تفسیر بومی شعر شاعران آذربایجانی علی الخصوص شعر شهریار، مفهوم وطن، سوژه و ابژه را از نگاه هایدگر واکاوی کرده و اقدام به معرفی عناصر آن در شعر شهریار نمود. وی در ادامه سخنان خود عنوان کرد : ” تعبیر وطن با مضمون خاکی را که در آن می زیییم تعبیری غلط است و وطن علاوه بر عینیت و قابل لمس بودن شامل مفهومی انتزاعی و ذهنی و رابطه ای حسی نیز می شود .”

سپس محمد رشیدی هنرمند حاضر به ارائه زندگی نامه یکی دیگر از شعرای مجلس شاعران حکومت ملی یعنی « آشیق حسین جاوان» پرداخت. وی با بیان اینکه حسین جاوان در سال ۱۲۹۵ هجری شمسی در منطقه قره داغ چشم به جهان گشود و در سال نخست زندگی خود پدرش را از دست داده و برای چندین سال به همراه دیگر اعضا خانواده راهی جمهوری آذربایجان گشته اند، افزود: ” آشیق حسین جاوان با روی کار آمدن فرقه دموکرات آذربایجان به آن پیوست و یکی از شعرای فعال در آن سالها به شمار می رفت. اشعار وی در آن سال ها در نشریات «آذربایجان‌»، «قیزیل‌عسگر»، «وطن‌ یولوندا»، «یئنی‌ شرق‌» به چاپ رسید و در آن سال وی از طرف فرقه دموکرات به عنوان صدر مجمع آشیق ها منصوب گردید. پس از سقوط فرقه وی راهی آذربایجان شوروی گشته و پس از تحمل رنج های فراوان و خلق آثار بدیل در صنعت آشیقی و شعر نهایت در سال ۱۳۶۵ در شهر گنجه چشم به جهان فرو بست .”

در ادامه مراسم بزرگداشت حبیب ساهر و مجلس شعرای حکومت ملی روزبه سعادتی ضمن تبریک چنین روزی و تشکر از حاضران سخنانش را با شعر:

«بیر چوخ خزان گلیب کئچدی/ بیر چوخ کروان قونوب کؤچدو

بیر خزاندا یئتیم قالدیق/ بیر خزاندا سئودالاندیق

بیر خزاندا آلاولاندیق/ ان نهایت خولیالارین هاواسینا قاناتلاندیق

بیر خزاندا/ پارلاق قیزیل گونش دوغدو

بیر خزاندا/ بولود گلیب اونو بوغدو

خزانلاری آنلادارکن / زامان بیزی قووالادی

گلدی زامان، کئچدی زامان/ آیری دوشدوک یوردوموزدان

حسرت قالدیق سرین سرین بولاقلارا/ گول چیچکلی اوتلاقلارا

زامان کئچدی بیز قورودوق/ سوسوز قالان آغاجلار تک

طراوتدن سالدی بیزی/ بیلمم قوربت بیلمم فلک»

آغاز کرد و گفت:” صحبت از شاعری که حضور یک ساله حکومت ملی را درک کرده و در آن اشتراک داشته باشد از سویی مایه مباحات است و از سویی دیگر دشوار و هیجان آور. شعر ساهر شعر خزان است و شعر حسرت. وی در شعری که از او خواندم دو خزان را به تصویر می کشد. دو خزان و دو آذر را. یکی آذر۲۴ و دیگری آذر ۲۵٫ خزان ۲۵ و حسرت آن یک سال در تمامی اشعار او به چشم می خورد. پس از سقوط حکومت ملی وی اکثر اشعار خود را در فصل پاییز و آذر ماه سروده است و کمتر شعری در این دوران از او می توان یافت که رد پایی از آن یک سال در آن نباشد. و نهایت همین حسرت بود که وی را واداشت در ۲۴ آذر ۱۳۶۴ خودکشی نماید.”

وی با بیان اینکه بسیارند شاعرانی همچون مدینه گولگون از اردبیل، حکیمه بلوری اهل زنجان، بالاش آذر اوغلو و بسیاری که عضو مجلس شعرای فرقه بودند و می بایست یادشان را گرامی داشت، افزود: ” حیات ساهر شامل سه مرحله اساسی می باشد. سالهای قبل از ۱۳۲۴ و تشکیل فرقه. یک سال حکومت فرقه و سال های پس از ۱۳۲۵ و سقوط فرقه دموکرات آذربایجان. در واقع فرقه دموکرات و حکومت ملی نقطه عطفی ست در حیات شاعر و موضوعی که می خواهم به آن اشاره کنم حیات پس از فرقه ساهر خواهد بود فارغ از نقد اشعار و آثار وی.”

این فعال آذربایجانی سخنان خود را چنین ادامه داد: اگر مرحوم پیشه وری آرزوی سیاسی یک ملت را تجسم بخشید و اگر مرحوم زهتابی عناصر فرهنگ سیاسی شده ی ملتی را تدوین نمود و چهارچوبی را برای آن خلق کرد، شعر ساهر گزارشی ست از چگونگی غارت و نسل کشی این ملت. وی شاهد و نقال حذف مجموعه ای سیاسی-فرهنگی که هویت شان معلوم است و اسامی شان مجهول بوده و این دلیل در انزوا قرار گرفتن اشعار اوست. قریب به ۷۵ هزار نفر از آذربایجانیان پس از حمله ارتش شاهنشاهی به تبعید و قتل و زندان و آوارگی معروض گشته اند و اسامی که از آن ها در دست ماست حدود ۲۶۵ اسم می باشد…و این فاجعه در اشعار وی به چشم می آید:

سؤیله تانری بو بوش قالان یوللاردان/ گئجه واختی کیم لر کئچدی کیم قالدی؟

یاری یاردان هانکی اللر آییردی/ ائل ایچینه آیریلیغی کیم سالدی؟

مین امک له چیچکله‌نن یوردوموز/ بیر گئجه ده نه تئز سولوب سارالدی

شاختا دوشدو، دومان باسدی داغلاری/ عائله‌لر ماتم لره بوروندو

او یئردن کی ایلیق یئللر اسردی/ طوفان قوپوب، آجلیق اؤلوم گؤروندو

گؤزل قیزلار، کیچیک کؤرپه اوشاقلار/ قاپی-قاپی دیله نه‌رک سوروندو “

به گزارش خبرنگار اویان نیوز مهمترین اتفاق این جلسه ، پیشنهاد نام گذاری سال ۲۰۱۳ به نام پروفسور ذهتابی بود که با استقبال تمام حضار و شرکت کنندگان روبرو گشت .

همچنین در این مراسم برخی از فعالین به ارائه اشعاری از شاعران آذربایجانی پرداخته و مراسم با اجرای رقص آذربایجانی توسط گروه رقص ” باریش ” خاتمه یافت.

درباره این مطلب نظر دهید