دیل سئچین

دوشونجه باخيميندان فارس ايستعمار عاميللري نين ايران مماليکي محروسه‌سينده‌کي اقوام حئکايه لري

  اویان نیوز :  ۲۱٫ عصرده یاشامامیزا باخمایاراق بیر چوخلاری زامان و مکانی درک ائتمیه‌رک دده بابالاری کیمی میللی بیلینجدن یوخسول قالاراق طایفا حاکیمیتچیلیگی دوشونجه‌سی ایله یاشامانی اؤزلری اوچون بیر قورور قایناغی حساب ائدرلر. بو ذاتلاردان بیری ده آذربایجان تورکلری نین قاجار طایفالاریندان اولموش، دیل و مدنیت آچیسیندان اؤز میللی منلیگی و کیملیگینی فارسلیق و فارس ایستئمارچیلیغی اساسیندا توجیه ائتمه‌ گه چالیشان بابک امیر خسروی ساییلار.[i]

2006. (1385.) ایل فارس ایستعمار یانچیلاری آذربایجان تورکلوگونو میللی تئرورا معروض قویسونلار دئیه اونلاری بؤجکلره (سوسک) بنزتدیکلریندن و یوخ ائتمک مئتودلارینی کاریکاتور بیچیمینده فارس حاکیمیتی نین „ایران“ قازئتینده تکلیف دئیه یایینلاتدیقلاریندان[ii] سونرا و بو کیچیمسمک داورانیشلارینا قارشین آذربایجان تورکلری گونئی آذربایجان شهرلرینده دیره‌نیش گؤستره‌رک فارس ایستئمارچیلیق مفکوره‌سینی تیترتمه‌گه سالمیش. بابک امیر خسروی کئچمیش یازیلاردا گؤردوگوموز[iii] و آشاغیدا دا گؤره‌جگیمیز دک فارس مدنیت راسیستی اولدوغو اوچون فارس ایستعمارچیلیغینی نجات وئریم دئیه بو دوغرولتودا اوزون اوزادی دوشونجه‌یه دالاراق فارس ایستعمارچیلیغینا حؤکومت مودئلی چیزماغا و تکلیف تؤرتمه‌گه (تولید اتمگه) باشلامیش[iv]. سونرا او یازینی بیر داها گونوموزه اویقون ائده‌رک یایینلاتمیش[v]. یئری گلمیشکن بو یازی نین بعضی مقاملاری اوزره گؤز گزدیرمه‌گه چالیشاق، اوخویوروق:

„بهباور من، تنوع قومی در ایران در نفس خود تهدید نیست تا احیانا برای رفع و دفع آن به تدبیرنشست و اقدام کرد. زیرا این امر، یک واقعیت عینی „تاریخی جامعه شناختی“ ایران از بدو پبدایش آنست. از همان آغاز، اقوام آریائی ماد و پارس و پارت به هنگام اسکان واستقرار در نجد ایران، با دیگر اقوام آریائی و غیر آریائی پبش از خود و ساکنان این سرزمین درهم آمیختند . و به ویژه تحت تاثیر تمدنهای پیشرفته تری نظیر عیلامیها، در منطقه خوزستان، و مانناها، در اطراف دریاچه ارومیه، قرار گرفتند. ماننائیها و عیلامیها، از لحاظ فرهنگ و تمدن اثرات مهّم و ماندگاری از خود بر دولت مادها و هخامنشتیان برجای گذاشتند“[vi].

اوسته گؤروندوگو کیمی بابک امیر خسروی ظاهیرده دئموکرات گؤرونمه‌سینه باخمایاراق بوگونکو ایران ممالیکی محروسه‌سی نین ائتنیک توخوشوندان اؤزونو خبرسیز گؤسترمه‌گه و بعضی فارس قدیمچیلری (باستانگرایلاری) کیمی یالاندان تاریخ یونتاماغا چالیشار. بابک امیر خسروی „اقوام ایرانی و تنوع قومی در ایران“ دئدیکده بو ممالیکی محروسه‌ده‌کی تورک و عرب ائتنوسونون میللی وارلیقلارینی دانماغا چالیشار. بو داورانیش بیر چوخلاری خیال ائتدیکلری خوش نیتلیلیک اساسیندا دئییل، فارس ایستعمارچیلاری نین یونتادیقلاری یالان تئوریلره اساسلانار. فارس دیلی نین تورک شاهلاری واسیطه‌سی ایله ایران ممالیکی محروسه‌سینه گتیریلدیگینی نظره آلارساق، تاریخ آچیسیندان نه اؤلچوده فارس ائتنیگی بو ممالیکی محروسه‌یه دوغما اولموشسا، او اؤلچوده ده فارس دیلینی بو توپراقلارا آتلاری اوزنگیسینده گتیرمیش تورک ائتنیگی و ایسلام دینی نی گتیرمیش عربلر ده دوغما ساییلمالیدیلار. بونلارا باخمایاراق ایمپئراتورلوقلارین سونا اردیکلرینی و گونوموزون دیل و مدنییت چاغی اولدوغونو نظره آلارساق، هر هانکی بیر خالقین اؤز دیل و مدنیتی اساسیندا اؤزونو ایداره ائتمک حاقی دونیا بیرلشمیش دؤولتلری طرفیندن ده تانینمیش بیر حاق ساییلار. بو اساسدا ایران ممالیکی محروسه‌سینده‌کی میللیتلری „اقوام ایرانی“ قلمه آلماق فارس ایستعمارچیلیغی نین تمل داشلاریندان بیری ساییلار. بابک امیر خسروی تورک و عرب ائتنوسونو اؤنمسیز (اهمیتسیز) قلمه آلاراق یازیر:

„بعدها نیز، با حمله اعراب به ایران و اسکانشان در سراسر کشور؛ سپس با هجوم قبایل و طوایف گوناگون ترک و ترکمان و تاتار و مغولها؛ این درهم آمیزی عمق و گسترش بیشتری یافت و سیما و ترکیب خونی تباری ایرانیان را دچار تغیرات و دگرگونیهای ژرف تری کرد. بافت مردم شناسی کنونی ما، بازتاب این اختلاط و آمیزشها است و بیگمان پویائی و شادابی آن متاثر از آن میباشد“[vii].

اوسته گؤروندوگو کیمی، میللی کیملیک آچیسیندان فارس ایستعمارچیلیق تئرورینا معروض قالمیش بابک امیر خسروی تورک و عرب ائتنوسونو ایران ممالیکی محروسه‌سینه اؤزگه (حملهء اعراب …. هجوم قبایل تورک…) دئیه، اونلاری فارسلیق ایسارتینده توتولموش بیر کؤله و برده کیمی قلمه آلاراق دیل و مدنیت فرقینی گؤز آردی ائده‌رک بو قونودان دانیشمادان یالنیز قان باغلیلیغی (ترکیب خونی تبار ایرانیان) مسئله سینی قابارتماق ایله میللیتلر مسئله سینی ایجتیماعیتین دیقتیندن یاییندیرماغا چالیشار. اوسته بابک امیر خسروی نین انگینلیک و زنگینلیکدن سؤز آچما مسئله سی ایسه، یالنیز و یالنیز اوشاق آلداتماق و اوسماقلاندیرماق داورانیشلاری نین بیر پارچاسی ساییلار. بابک امیر خسروی یازیر:

„کشور ایران دوهزار و پانصد سال پیش، بر پایه رواداری و احترام به حقوق اقلیتهای قومی- زبانی و مذهبی اداره میشد. استوانههای برجای مانده از کوروش و نوشتههای کتیبههای بیستون و پاسارگاد به زبانهای مختلف، حتی روایات کتاب مقدس تورات؛ بهترین گواه این راه و روش مدبّرانه کشورداری در ایران بوده است. آرنولد تورن بی، پژوهشگر و تاریخ نگار معتبر قرن بیستم، شیوه حکومت مداری هخامنشیان را «اولین سازمان ملل متحد» در جهان نامیده است!“ [viii].

اوسته بابک امیر خسروی نین فارس ایستعمارچیلیغی اساسیندا یونتانمیش قوراشدیرمالاری تاریخچیلیک آچیسیندان گئرچکلیک و واقعیتلر ایله اؤتوشمه یه‌رک فارس ایستعمارچیلیغی نین ان ایلکین (بیرینجی) تمل داشی ساییلار. کوروشا نیسبت وئریلمیش پالچیق ملزمه‌سی نین یالان اولدوغونو آرتیق بیلیم دونیاسی دا ثابیت ائتمیش[ix]. آرخئولوژی و تاریخ بیلیملری اساس گؤتورولورسه، بو یالانلار اساسیندا دوشونجه و فیکیر یئریتمک هئچ ده منطیقه اویقون گؤرونمز. بابک امیر خسروی نین تخت جمشید و بیستون کتیبه‌سی دئیه اؤنه سوردوکلرینی ناصر پورپیرار آچیقلیغا قاویشدیرمیش[x]. بابک امیر خسروی گئنه یازمیش:

„آن چه در رویدادهای اخیر آذربایجان نگران کننده و هشداردهنده است، نیروگرفتن گروههای افراطی در درون و بیرون از کشور است. دستجاتی که با تکیه بر احساسات پاک و مطالباتِ روایِ قاطبۀ مردم آذربایجان، نغمه جداسری سرداده و استقلال آذربایجان را مطرح میسارند. قدرتهای خارجی و همسایگان آزمند ایران نیز با مقاصد سیاسی و انگیرههای اهریمنی، به اشکال گوناگون مشوّق آنانند. نغمههائی همچون: «آذربایجان بیر اولسون، مرکزی باکی اولسون»(آذربایجان یکی شود، مرکز آن نیز باکو باشد) بازتاب آن است. این گونه شعارها روح آذربایجانیان ایراندوست را که تعلّق قلبی خود به ملت ایران را بارها در بزنگاههای تاریخ ایران، با جانفشانیها به اثبات رساندهاند، سخت میآزارد“[xi].

اوسته گؤروندویو کیمی بابک امیر خسروی هر هانکی بیر فارس ایستعمار یانچیسی بیچیمینده چیخیش ائده‌رک گونئی آذربایجان تورکلری نین میللی تئرورا قارشین اعتیراض ائتمکلرینی خاریجی گوجلره نیسبت وئرمه‌گه چالیشار. اوسته لیک بابک امیر خسروی فارس ایستعمارچیلیغینا اویونجاق اولموش فارس مدنییت راسیستلرینی „ایران سئون آذربایجانلیلار (آذربایجانیان ایران دوست)“ دئیه قلمه آلماقلا اؤز میللی کیملیگی و منلیگینی سئون گونئی آذربایجانلیلار آراسیندا ایستر ایستمز „ایرانلی اولماغا و ایرانلی ساییلماغا“ نیفرت حیسسی نی ده یاراتمیش اولار. بئله بیر دوروم و اورتامدا دئمیشلر: „اؤلوسونه آغلامانی بیلمه‌گن اؤلوسونو قبیردن قبیره سوخار“. دئمک میللی تئرورا معروض قالمیش، فارس ایستعمار یانچیلاری دا ایرانلی اولمانی فارسلیق اساسیندا قلمه آلدیقلاری اوچون „ایرانی فارس کیملیگی و ایرانلیلاری فارس اولدوقلاری اوچون سئویریک“ دئیه ایران ممالیکی محروسه‌سینده آخین (جریان) ائده‌جک ائتنیک توققوشمالارین قارشیسینی آلماق دئییل، بو قارشی دورمالارین درینلشمه‌سینه یول آچاجاق بیر وسیله ساییلار. بابک امیر خسروی یازمیش:

„با آن که خوشبختانه هواداران این گونه شعارها و خواستها در ایران اندکاند. با این حال نباید خطر بالقوه آن را نادیده گرفت…باید ….. دست به کار توضیحی و اقناعی گسترده زد. و جوانان را با تاریخ طولانی ایران و به ویژه با حوادثی که در یکی دو قرن گذشته است، آشنا کرد „[xii].

بابک امیر خسروی نین اوسته یازدیغی عیبارتی بیر اوسته‌کی عیبارت ایله بیر آرادا نظره آلارساق، فارس ایستعمارچیلیغی تئوریسی نین تملینی قویموش محمود افشار یزدی ادبیاتی اورتایا چیخمیش اولار. یئری گلمیشکن بو عیبارتین تکمیللنمیشینی محمود افشار یزدی نین قوزئی آذربایجان جومهوریتی قورولدوغو (۱۹۱۸) دؤنمده یازدیغی مقاله‌سیندن اوخویاق:

„ وحشت ما از این پیش آمد آنقدر هم خیالی نیست: … راست است که بین اهالی „اران“ یعنی نواحی گنجه و بادکوبه که بتصنع و برای سوء قصد نام آذربایجان بر خود نهاده اند. با اهالی آذربایجان این فرق کلی هست که آذربایجانیان ایرانی الاصل و آذربایجان جزو قسمت طبیعی ایران و همیشه عضو لاینفک این مملکت بوده، بعکس قفقاز در حقیقت جزو مستعمرات ما محسوب میشده است. معهذا وقتی بنابر مغلطه کاری شد خطر مسلم و جلوگیری از آن واجب است“[xiii].

اوسته گؤروندوگو کیمی فارس ایستعمارچیلاری و فارس مدنییت راسیستلری بیر بیرلرینی تکمیللتمیش بیر زینجیر حلقه‌ سی ساییلارلار. بونلار بیربیرلریندن آیری و تک تک هئچ نه ائده بیلمه‌دیکلرینه باخمایاراق بیر آرایا گلدیکده یئرلی دیل و مدنیتلری یوخ ائده‌جک بیر اورتام یاراتمیش جانیلر کیمی داورانارلار. بونلار ال اله وئره‌رک فارس اولمایان خالقلارین میللی تاریخلرینی دانار، اونلاری تحمیق ائتمه گه و خالق ایجتیماعیتینی اوسماقلاندیرماغا چالیشارلار و یئری گلدیکده یئرلی خالقی باسقینا معروض قویماق اوچون ایستعمار گوجلرینه دوشونجه و فیکیر باخیمیندان کؤمک ائتمه‌گه جان آتارلار. بابک امیر خسروی یازمیش:

„ نقش دولت در شکلگیری ملت ایران: مهمترین ویژگی ایران در مبحث ملی، تشکیل دولت و قدمت تاریخی و جایگاه آن در تکوین ملت ایران و پایداری آن است. کشورهایی نظیر ایران با تاریخ باستانی و برخوردار از یک دولت مرکزی، در جهان کمنظیرند. بیگمان ایران اولین کشور پایداری در جهان تا به امروز است که دست به تاسیس دولت زده است. در منطقه، پیش از تاسیس دولت در ایران و هم زمان با آن، دولتها و تمدنهای بزرگی نظیر سومریها، بابلیها آشوریها و عیلامیها درخشیدند و اثرات بزرگ و ماندگاری در فرهنگ و تمدن بشری در زمان خود بر جای گذاشتند. ولی همگی از میان رفتند. شاید علت ناپایداری آنها، ناکامیشان در ایجاد یک ساختار دولتی استوار بود؟“[xiv].

اینسان اوسته‌کی آلدادیجی و عوامفریب گؤروشلری بابک امیر خسرویدن اوخورکن بو ذاتلارین نئجه فارس ایستعمارچیلیغینا خوشخیدمتلیک ائتمک اوچون ساغی سولدان آییرد ائده بیلمه‌دیکلرینه تانیق اولار. دئمک، کئچمیش و اوزاق کئچمیش تاریخده‌کی سیلسیله و طایفا دؤولتلرینی „میللی دؤولت“ دئیه „ایران میلتی“قلمه آلماق اینسان اوغلونون عاغلی نین باشیندا اولوب اولمادیغینا داییر بیر بئیین دوقتورونا باش وورماسینی گرکدیرن (لازیم گؤرن) بیر شرط ساییلدیغینا باخمایاراق دوشونجه باخیمیندان فارس ایستعمار عامیللری بئلنچی آلدادیجی و عوامفریب گؤروشلری ۲۱٫ عصیرده دونیا ایجتیماعیتی قارشیسیندا سرگیلمکدن بیله چکینمزلر. گؤروندوگو کیمی مؤللیف دره بگلرین زامان آخاریندا یاراتدیقلاری ایمپیراتورلوقلاری نی „ایران میلتی“ دئیه قلمه آلاراق بو گؤرونومو بیر بنزرسیز حادیثه کیمی قابارتماغا چالیشار. مؤللیف دؤولت قورولوشو (ساختار دؤولتی) دئیه مسئله نی اورتایا آتارکن ده تاریخده‌کی اولای و حادیثه لری دیقتدن یاییندیرار. بیلیندیگی کیمی ایران ممالیکی محروسه‌سینه حاکیم اولموش ساسانلیلار حؤکومتی ایسلامین گلمه‌سی ایله یئر اوزوندن سیلینه‌رک ۳۰۰ ایل ایران ممالیکی محروسه‌سینده عرب خلافتی باشلانمیش. ایسلامیتدن سونراکی بو ممالیکی محروسه‌گه حاکیم کسیلمیش طایفا باشلاری ایسه اؤزلرینی روحانیت واسیطه‌سی ایله ایسلام امتی نین باشجیسی دئیه توپلوما سیریمیشلار. بو اساسدا دا شاه و سلطانلار „ظل الله (اللاهین کؤلگه‌سی) دئیه روحانیت طرفیندن قلمه آلینمیشلار. ائله بو اساسدا دا روحانییت ایله شاهلیق و سلطانلیق ایسلام تاریخینده بیر بیرلرینی قوللامیش و دستکله‌میشلر. اوندان یانا دا آذربایجاندا حاکیمیت قورموش صفوی درویشلیکلری باشلاریندا شاه ایسماییل اولاراق سوننولوک قارشیسیندا شیعه‌لیک مقوله‌سینه سیغیناراق سونرالار لوبناندان ایلاهیاتچی گتیرمه‌گه باشلامیشلار. عثمانلی و صفوی قارشی دورمالاری میللیت اساسیندا دئییل، یالنیز و یالنیز سوننولوک و شیعه‌لیک داواسی دئیه تاریخده ضبط اولموش. بو حاکیمیتلر دؤنه دؤنه روحانی کسیمیندن بیر بیرلری علیهینه فتوا وئردیره‌رک خالق کیتله‌سینی ساواش اوچون صفربر ائتمیشلر. بابک امیر خسروی فارسلیغین یالان تاریخینی اساس گؤتوره‌رک یازمیش:

„… اما به شهادت تاریخ، همواره از ژرفای تاریکیها؛ در حالی که عزا و ماتم ایران را فراگرفته بوده است؛ فرزندان برخاسته از ایل و قبیلههای گوناگونِ وابسته به اقوام ایرانی و یا اقوام مهاجم ایرانیشده، که در لحظه، تجلی وجدان ملت ایران بودهاند؛ به طورمعجزه آسائی بپا خواسته، بار دیگر تمامیّت ارضی بر باد رفتۀ ایران را دوباره برقرار شده است… با آن که کشور ایران طی سدهها جولانگاه و موطن سامیها، ترکها، مغول و تاتارها و ترکمنها بوده است. ولی این مهاجمان، پس از فرونشستن کشت و کشتارها و پایان ویرانگریها و غارتها، باگذشت زمان و زندگی در این سرزمین، تاثیرگذاری و تاثیرپذیری متقابل در فرهنگ و سنتها و آداب و رسوم یکدیگر، عاقبت رنگ و بوی ایرانی گرفته و ایرانی شدهاند“[xv].

اوسته گؤروندویو کیمی بابک امیر خسروی فارس ایستعمار تشکیلاتلاری طرفیندن دؤنه دؤنه وورقولانمیش فارس ایستعمارچیلیغی نین „توپراق بوتونلوگو“ مسئله سینی ده تاریخدن آلمیش بیر میللت مقوله‌سی دئیه سرگیله‌مه‌گه چالیشار. یئری گلمیشکن بو مسئله نی آچیقلیغا قاویشدیرماق لازیم. کئچمیشلرده بؤلگه‌میزده اوچ ایمیراتورلوق (عثمانلی ایمپیراتورلوغو/ عثمانلی ممالیکی محروسه‌سی، روسیه چارلیغی/ روسیه ایمپیراتورلوغو و قاجار ایمپیراتورلوغو/ قاجار ممالیکی محروسه‌سی) یان یانا حؤکوم سوردوکلرینه باخمایاراق بو حاکیمیتلرین قورولوشونو نظره آلمازساق، صفویلر، افشار و قاجار ایمپیراتورلوقلاری گوجلو قونشولارینا قارشین دیفاعی بیر دورومدا یئر آلماغا چالیشارکن عثمانلی و روسیه ایمپیراتورلوقلاری داغیلدیقلاری گونه دک اؤز حاکیمیت داییره‌لرینی گئنیشلتمک اوچون سالدیرمانی (حمله‌نی) بیرینجی سئچه نک (انتخاب) دئیه قلمه آلمیشلار. دئمک، قاجار ایمپیراتورلوغو قوزئی قونشوسو روسیه چارلیغیندان ضعیف اولدوغو اوچون قافقازداکی توپراقلاری تورکمنچای و گولوستان آنلاشمالارینا اساسن روسیه ایمپیراتورلوغونا باغیشلامالی اولموش. نادر شاه گوجلو اولدوغو دؤنمده هیندوستانا هوجوم ائدرکن عثمانلی ایله باریشماغا و دین دوشمنلیگینه سون قویماغا دا چالیشمیش. سونرا زامان آخاریندا روسیه ایمپیراتورلوغو یئرینی روسیه کومونیستلیگینه و سونرا نسبی ده اولسا داغیلماغا محکوم اولموش. عثمانلی ایمپیراتورلوغو دا آوروپادا میللی حرکتلرین باشلانماسی ایله توپراق الدن وئره رک اینگلیس و فرانسه بیرلشیک گوجلری نین جایناغیندا داغیلماغا محکوم اولموش. قاجار ممالیکی محروسه‌سی ایسه باشقا ایمپیراتورلوقلارا قارشین ضعیف اولدوغو و کئچمیشده دیفاعی بیر دورومدا حرکت ائتدیگی اوچون خاریجی گوجلر طرفیندن داغیلماسی دئییل، فارس میلتچیلیگینه تحویل وئریلمه‌سی مصلحت گؤرولموش. بو اساسدا آذربایجاندان قاجار دیکتاتورلوغو علئیهینه باشلامیش مشروطه حرکتی تهراندا سونوچ و نتیجه‌یه چاتمادان خاریجی گوجلر واسیطه‌سی ایله فارس میللیتچیلیگینه تحویل وئریلمیش. گؤروندونو کیمی ایران ممالیکی محروسه‌سینده‌کی حاکیمیت مسئله سی فارس ایستعمارچیلاری و فارس مدنیت راسیستلری طرفیندن ایددعا ائدیلمیش „توپراق بوتونلوگو“ مسئله سی دئییل، گوج مسئله سی اساسیندا اولموش. ایرانیت مسئله سی ایسه ۱۹٫ عصرین سونلاریندا و ۲۰٫ عصرین باشلاقیجیندا اورتایا آتیلمیش بیر نژادپرستلیک مقوله‌سی ساییلار. ایرانیت دئییمی ایلک اولاراق ایران دیللری باشلیغی آلتیندا اورتا آتیلماسینا باخمایاراق بو دئییم سیاست آچیسیندان فارس نژادپرستلیگی و فارس ایستئمارچیلیغی انحصارینا آلینمیش بیر دئییم ساییلار[xvi]. بابک امیر خسروی میلت آنلاییشی اوزره یازمیش:

„… ملت ایران در برگیرنده اقوام و اقلیتهای زبانی- فرهنگی متعدّدی است که مولّفههای تشکیل دهنده و اجزایِ جدایی ناپذیر آنند. ایرانیها هرجای کشور باشند، از یک «هویت قومی- تباری» برخوردارند که ریشه در منشا تاریخی مردم شناختی (اتنولوژیک) آنها دارد. هویت قومی به ویژه در زبان یا گویش و فرهنگ آنها بهطور بارزتری تجلّی دارد. از سوی دیگر، اقوام ایرانی از ورای سدهها همزیستی و سرنوشت مشترک، با رشتههای فراوان تاریخی، فرهنگی و عاطفی، به هم پیوند خورده، ملت ایران را به وجود آوردهاند. این پدیده، بیانگر«تعلق ملی» آنها به ملت واحد ایران است. به عبارت دیگر، ملیت همه اقوام ایرانی، یعنی تعلّقشان به یک ملت، ایرانی است… „[xvii].

اوسته‌کی ایفاده‌لری بابک امیر خسروی سرگیلرکن اؤزوندن اوتانار اوتانماز مسئله سی بیر یانا قالسین، شییادلیق ائتمکدن ده گئری قالماز. بیلیندیگی کیمی „میللی مدنیت“ سؤز قونوسو اولدوقدا هر هانکی اؤلکه‌ده‌کی نیظام و انتظام میللی مدنیته سایقی گؤسترر. تورک و عرب دیل و مدنیتلرینی فارسلیق نظام و انتظامینا اؤزگه و بیگانه قلمه آلانلار نئجه بو ممالیکی محروسه‌ده‌کی توپلوملاری „ایران میلتی“ آدی باشلیغی آلتیندا قلمه آلارلار؟!. گؤروندویو کیمی بونلار فارس ایستعمارچیلیغی اساسیندا شییادلیق بیچیمینده داوراناراق فارس اولمایان خالقلاری تحمیق ائتمه‌گه و آلداتماغا چالیشارلار. بو داورانیشلارین آدینی دا „فارس مدنیتی نین اوستونلوگو (برتری فرهنگ ایرانی و غالب شدن آن بر اقوام مهاجم و وحشی!!)“ دئیه قلمه آلارلار. فارس ایستعمارچیلاری و مدنیت راسیستلری قلمه آلدیقلاری او مهاجملرین و … قالیقلاریندان بیری ده بابک امیر خسروی عایید اولدوغو قاجار طایفالاری ساییلارمیش!!!. رذالته باخینیز و قضاوت ائدینیز. اینسان رذیل اولدوقدان سونرا نه‌لر داها ائتمز و نه‌لر داها اؤز کئچمیشینه و اسلافینا دئمز ایمیش!! بابک امیر خسرویدن گئنه ده اوخویوروق:

„… احساس من این است که طیفی از روشنفکران و سیاسیهای قومگرا، …. ایران را کشور چند ملتی یا «کثیرالمله» مینامند. و یا به جای قوم کلمه ملیت را به کار میبرند و از ملیتهای ساکن سرزمین ایران سخن میگویند! گوئی «ملیت» مرحلهای بینابین قوم و ملت است! حال آن که ملیت، معنایی جز تعلق هر شهروند به یک ملت معین ندارد. لذا به کارگیری آن جز «کثیرالمله» انگاشتن ایران نیست. در واقع این دوستان قوم را که یک مقوله مردم شناسی است با ملت که یک پدیده جامعه شناختی- تاریخی است یکی میگیرند. و قانونمندیهای ویژه ملت را به اقوام تشکیل دهنده آن تعمیم میدهند. به عبارت دیگر، پدیده ملت را به قوم و تبار تقلیل میدهند. حال آن که هر قوم فی نفسه ملت نیست و کمتر ملتی است بر قوم واحد استوار بوده باشد“[xviii].

اوسته گؤروندوگو کیمی، بابک امیر خسروی فرانس/ فرانک ایمپیراتورلوغونون (فرانکرایش) فیرانسیزلار الینه کئچدیگینی و اوراداکی یئرلی دیل و مدنییت صاحابلاری نین فرانسیز حاکیمیتی باسقیسینا معروض قالدیقلارینی بیر میللی حاق دئیه قلمه آلاراق ایران ممالیکی محروسه‌سینده‌کی فارس اولمایان ائتنوسلارین دا فارس ایستعمارچیلیغینا معروض قالمالارینی بیر میللی حاق دئیه قلمه آلمیش مقامدا یئر آلار[xix]. اینساندا اینسانلیغا لاییق آنلاق و شعور اولمازسا، بیر چوخ شئیلری آییرد ائتمکده و تشخیص وئرمکده بیله چتینلیک چکرمیش. ائله بو اساسدا کئچمیش ۱۰۰ ایلده بیر چوخ آذربایجاندان اولانلار (احمد کسروی، تقی ارانی، سید حسن تقی زاده، یحیا ذوکاء، حسین کاظمزاده/ ایرانشهر، و…) آذربایجان دوشمنلرینه بالتا ساپی اولماغا چالیشمیش و هله ده چالیشارلار. بئلنچی تیپلرین عاغیللاری بئیینلرینده دئییل، گؤزلرینده اولدوغو اوچون نیین نه اولدوغونو آییرد ائتمزکن، من ده سیز ائتدیگینیزه قاتیلیرام دئیه داورانماغا چالیشارلار. بئله بیر دورومدا دئییلر:

اونون بونون قولتوغونا —- گئدیب قیسیلیب سیغینار

وارلیغین کئچمیشین دانار — بو دا بیر آغریمدی منیم.

هر نه یی اولموش ایسته‌ییر — ساققیز دک کیملیگین چئینیر

ایستعمار دیلینده دئییر — یئر ده منیم، گؤی ده منیم.

دوشونمز اؤز وارلیغینا — چکمه دک گئییلر قانا

دیلداشلارین اؤزگه سانار — بو دا بیر آغریمدی منیم.

بابک امیر خسروی گئنه یازمیش:

„پیامد «کثیرالملله» تلّقی کردن ایران لازمهاش انطباق اصل«حق ملتها در تعیین سرنوشت خویش» در مورد تک تک این «ملت»ها، پذیرش حق جدائی آنها برای برپایی دولتهای مستقل، به تعداد مدعیان آن است! یعنی گام گذاشتن در زمین لغزانی که دیر یا زود، زمینه را برای پاره پاره شدن ایران فراهم خواهد ساخت“[xx].

اوسته گؤروندویو کیمی فارس ایستئمارچیلیغی و تمامیتچیلیگی بابک امیر خسرویلری „ایرانیت“ آدی آلتیندا یامان مسخ ائتمیش مقامدا یئر آلار. دئمک، فارس ایستعمارچیلیغی ایستعمارچی داورانیشلاریندان واز کئچمز، اوراداکی فارس اولمایان ائتنیکلره بیر آرادا اینسانجا یاشایابیلمک حاقی تانیمازکن بو میللیتلر ایران و ایرانیت تاباقلارینی فارس ایستعمارچی قووه‌لری نین باشینا چیرپدیقدا و فارس ایستعماریندان قورتاردیقدا نه یی الدن وئره‌جکلر مسئله سی و کیمین بو مسئله‌دن ناراضی اولماسی داها آرتیق اورتادادیر. ائله اوندان یانا دا بابک امیر خسروی کیمی تیپلره بیلیم اوجاقلاری طرفیندن (فارس) مدنیت راسیستی آدی وئریلمیش بیر علمی دئییم ساییلار. بابک امیر خسروی گئنه یازمیش:

„شاید نیازی نباشد، ولی باز تاکید میکنم که در ایران مناسبات «ملت سلطه گر» که ظاهرا «ملت فارس» ناموجود مد نظر است و «ملتهای زیرسلطه» که از قرار اقوام ساکن ایرانند، وجود نداشته و ندارد“[xxi].

اوندا دئمیش: عاغلینا کول الگیم!! چاغیریجیسی گولوم اولانین، باشینا کولوم اولار. بابک امیر خسرویلر دک اوزدن ایراق آیدینی اولان بیر خالقین فارس اسارتینه و رذالتینه توش گلمه‌سی قاچینماز ساییلار. دئمک، „فارس میلتی“ و „فارسلیق حاکیمیت سیستیمی“ یوخدورسا، ندن „فارس پهلوی“ و „فارس ایسلام جومهورییتی“ حاکیمیتلرینده „زبان رسمی میلتی ایران فارسیست“ دئیه فارس اولمایان ائتنیکلرین دیل و مدنیتلرینه دیوان توتولار. بو دوروم فارس ایستعمار نظام و انتظامی نین بو خالقلارا تحمیل ائتدیگی ایستعمارچیلیق سیاستی و میللی کیملیکلری تئرور ائتمک و کولتور سویقیریمینا تابع توتماق مقوله‌سی نین ایضاحی ساییلار. بابک امیر خسروی گئنه یازمیش:

„… برای تعمّق بیشتر کسانی که با حسن نیّتی این حرفها را تکرار میکنند، مطالعه دوباره تاریخ، حتی نه چندان دور میهن مان دعوت میکنم: چه حکمتی در این نهفته است که در ۵۰۰ سال گذشته، همه سلسلههای پادشاهی که هر کدام به قوم خاصّی تعلق داشتهاند، هرگز به فکر تشکیل دولت قومی- زبانی خاص خویش نیفتادند و همواره اولین هدفشان تامین وحدت سرتاسری ایران و ایجاد دولت واحد ایران بوده است؟ چه رمزی در این نهفته است که صفویه از اردبیل بپا میخیزد و شاه اسماعیل تا پایش به تبریز میرسد خود را پادشاه ایران میخواند نه آذربایجان؟ و اولین اقداماش جنگ با اُزبکها و ترکهای عثمانی میشود؟“[xxii].

گؤروندوگو کیمی بابک امیر خسروی کئچمیشلرین یانلیش داورانیشلارینی سیرالاماقلا خالق ایجتیماعیتی نین گؤزونه توپراق سپمگه و فارس ایستعمارچیلیق حاکیمیتینی دیقتلردن یاییندیرماغا چالیشار. دئمک، کئچمیش باشچیلارین دیل و مدنیت بیلینجیندن یوخسول اولماقلاری ویا اؤز میللی کیملیک و منلیکلری نین قایدینا قالماق ایستمه‌دیکلری باشقالارینی میللی منلیک و کیملیک آچیسیندان آنلاقسیز و شعورسوز ساخلایابیلمز. آنادولو سالجوقلولاری دا فارس دیلینی اورتا آسیادان آتلاری نین اوزنگیسینده آنادولویا توپراقلارینا آپاراراق اورادا دیوان دیلی ائتمیشدیلر. سلجوقلولار حاکیمیتی بیلیکلره بؤلوندوکدن سونرا قارامان بیلیگی نین باشچیسی محمد قارامان ۱۲۷۵٫ ایل اؤز بگلیگینده تورک دیلینین رسمی اولماسینی اجتماعیته بیلدیره‌رک سونرالار آنادولو توپراقلاریندا قورولموش عثمانلی ایمپیراتورلوغونون دیلی نین تورکچه اولماسینا یول آچمیش. دئمک دیل و مدنیت مسئله سی کیملیک بیلینجینه اؤنم و اهمیت وئرمک مسئله سیدیر. اوزاغا گئتمک یاخشی اولماز. بابک امیر خسروی نین سلفی ساییلان کئچمیش قاجار طایفا باشلاری و شاهلاری دا اؤز میللیک کیملیکلری نین بیلینجینده اولسایمیشلار، بوگون ایران ممالیکی محروسه‌سی نین رسمی دیلی تورکچه اولارمیش. گؤروندوگو کیمی کئچمیشلردن یولا چیخاراق خالقین بوینونا اؤلوم خلعتی بیچمگه چالیشانلار هله ده کئچمیش طایفا باشلاری بؤیوکلری نین خطالاریندان عیبرت درسی آلمیش دئییللر. اوسته لیک فارس ایستعمارچیلیغینا دا خوشخیدمتلیک ائدرلر.

„… چگونه است که صفویهی آذری تبار، بدون دودلی، پایتخت خود را از اردبیل به تبریز و از آنجا به قزوین و سرانجام به اصفهان منتقل میکند. و شاه عباس از اصفهان است که نصف جهان میسازد نه از اردبیل یا تبریز؟ و تمام همّ و غم او سرافرازی ملت ایران است نه یک ایالت و قوم خودی؟ رفتار و هنجار قبایل افشار و قاجار نیز کم وبیش، بر همین روال است“[xxiii].

صفویلر فارس ایستعمارچیلاری ایدعا ائتدیکلری کیمی فارس کؤکنلی (آذری تبار) دئییل، تورک ائتنیکینه منسوب اولموشلار. او زامانلار شئیخ صفی الدین اردبیلی ایله قوهوم اولموش شئیخ زاهید گیلانینین نوه‌لری ده صفویلر ایله قوهوملوقلاریندان یولا چیخاراق تورکو اؤیرنمیش و تورکچه اثر یاراتمیشلار[xxiv]. آذربایجان تورکونون قارا باختلیغیندان عثمانلی و صفویلر آراسیندا شیعه‌لیک و سوننولوک اساسیندا سورتوشمه‌لر آذربایجان تورکلرینی عثمانلی علئیهینه گوج اولوشدورماق اوچون او زامانا دک دیوان دیلی اولان فارسجایا مئییل گؤسترمه‌گه دورتموش بیر تاریخی مقام ساییلار. شاه تاهماز (تهماسب) شیعه و سوننو سورتوشمه‌سینی نظره آلاراق شیعه‌لیگین اؤنملی اثری ساییلان غللات شیعه رساله‌سینی عربجدن فارسچا ترجومه ائتدیرمکله فارس دیلینه بؤیوک خیدمتی اولموش. ائله اوندان یانا دا بیر چوخلاری بوگون ایران دؤولتچیلیگینی صفویلره نیسبت وئرمه‌یه چالیشارلار. شاه تاهمازین فارسلیق اوچون بو اؤدول و آنامی نین ترسینه اولاراق بوگون فارس ایستعمار قووه‌لری و فارس مدنیت راسیستلری آذربایجان تورکلرینی دیل و مدنیت باخیمیندان میللی تئرورا معروض قویارلار. بابک امیر خسروی یازمیش:

„تمرکز زدایی در ساختار دولت: …. با این قید که ساختار غیرمتمرکز دولت، همه ایالات را دربر بگیرد و اساسا بر پایه تقسیم بندیهای جا افتاده اداری کشور باشد نه ترکیب قومی آن. زیرا اساسا، تقسیم بندی ساختار اداری کشور ایران برمبنای قومی، با توجه به درهم آمیختگی اقوام در یکدیگر؛ پخش و پراکندگی آنها در سراسر کشور ناشی از مهاجرتها و جا به جائیهای درون کشوری، که به دلایل گوناگون طی قرنها صورت گرفته و جا افتاده است؛ و به ویژه به علت تعریفناپذیر بودن «فارس زبانهای» کشور به مثابه قوم واحد، که از خراسان تا فارس و کرمان و ایالات مرکزی را در برگرفته است، امری ناممکن میباشد“[xxv].

اوسته گؤروندوگو کیمی فارس مدنیت راسیستی آدلاندیردیغیمیز بابک امیر خسرویلر فارس ایستعمارینا معروض قالمیش توپلوملارین دئییل، فارس دیللیلرین قایغیسینی چکمه‌گه و بو آرادا اؤز خوشخیدمتلیکلرینی فارس ایستعمارینا ثابت ائتمه‌گه چالیشارلار. بو اساسدا آغا (فارس ایستئمار حاکیمیتلری) دا اؤز خطاسینی قبول ائدر و ایران ممالیکی محروسه‌سینده‌کی میللی قارشی دورما یارانمادان ضرردن یایینماغا چالیشارسا، آغاجانلار (فارس مدنیت راسیستلری) بو مسله‌یه راضی اولمازلار. خالق آراسیندا بو دوغرولتودا بیر مثل وار، دئییلر: باغ صاحابی باغیندان کئچسه ده، باغبان یئمیشدن و میوه‌دن کئچمز. باغ صاحابی ایله باغبان ال اله وئررلرسه، داها آللاه باغی اولمایان و قونشودان پای اومان قونشولارین (فارس ایستئمارینا معروض قالمیشلارین) کؤمگی اولسون، دئمه‌لی ییک. بودور فارس مدنیت راسیستلیگینه توتولموشلارین مانقورتلوق و مسخ اولماق حئکایتلری.

 قایناقلار و اتک یازیلار:

 [i] Babək Əmir Xusrəvi: „Pedəri Bozurgi mā, Mirzā Ali Qacar, māliki berāsti xoşqəlb və nikokār bud…”. Daha artıq bilgi üçün bax.: Zindegināme-i Şəxsi Bābək Əmir Xusrəvi bərāyi Kitābi Nām āvərāni İrān(: http://www.iranliberal.com/Maghaleh-ha/EXtra/ZendeginamehbabakAmirkhosrovi%5B1%5D.htm . Üstə göründüyü kimi Fars istemarçılığına xoşxidmətlik medalyası da Babək Əmir Xusrəvi həyatda olarkən adına yazılmış bulunar. Demək, istemar gücləri milli terora məruz qalmışlara heç də boşuna medalya təslim etməzlər.

[ii] Suheyl (Mana Nistani) təqdim mikonad: Çe konim, ki suskhā suskmān nakonand:  http://www.iran-newspaper.com/1385/850222/html/children1.htm#s614994

[iii] Işıq Sönməz, Babək Əmir Xusrəvinin „Məbhəs-i Milli və Bərrəsi İcmali-i An Dar İran” adlı yazısına baxış: http://isiqsonmaz.com/Seite%20302.htm və Işıq Sönməz, Babək Əmir Xusrənin „Məbhəs-i Milli və Bərrəsi İcmali-i An Dar İran” adlı yazısının davamına baxış: http://isiqsonmaz.com/Seite%20303.htm və Işıq Sönməz, „Dövlət-Millət” və Demokrası üzərə yazılmış bəzi görüşlərə baxış: http://isiqsonmaz.com/Seite%20306-2.htm və Işıq Sönməz, Babək Əmir Xusrəvinin „Millət nədir?” və „Fārsi Āzəri” deyə ortaya atdığı Fars nehilistliyi və İstemarçılığı görüşlərinə baxış: http://isiqsonmaz.com/Seite%20307-L.htm

[iv] Babək Əmir Xusrəvi, dirənghāyi dər bāre-i Əqvām-i İrāni və Sāxtār-i Siyasi-i Mətlub, Səhifəyə Āzərābādegān (Pan İranist), 17 Mordad 1385 (2006): http://azarabadgan.blogfa.com/post-70.aspx

[v] Babək Əmir Xusrəvi, Əqvām-i İrāni və sāxtār-i Dövləti-i Āyəndə, ۱۷٫۱۱٫۲۰۱۲: http://www.iran-emrooz.net/index.php/politic/more/42057/

[vi] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[vii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[viii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[ix] Işıq Sönməz, Qondarılmış barış bəyi Kuruş: http://isiqsonmaz.com/Seite%20290.htm

[x]  Naser Purpirar: Ariya, Nariya, Məculāt-i Mocəll-I və doruğ dər tarix-I İran: http://www.youtube.com/watch?v=TWYAsG7B0rc&feature=relatedhttp://www.youtube.com/watch?v=QpUBty7OKKE&feature=related

[xi] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xiii] محمود افشار یزدی، آینده، جلد دوم، تهران، چاپ دوم ۱۳۵۱؛ مسئله ملی و وحدت ملی ایران، صحیفه ۵۶۲

[xiv] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xv] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xvi] Işıq Sönməz, İran dövləti və İran Dil Qurupu Adının Ortaya Atılması: http://isiqsonmaz.com/Seite269.htm

[xvii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xviii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xix] Daha artıq bilgi üçün baxınız: İşıq Sönməz, „Dövlət-Millət” və Demokrası üzərə yazılmış bəzi görüşlərə baxış: Fəransə İmratorluğu və Fəransə dili: http://isiqsonmaz.com/Seite%20306-2.htm

[xx] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xxi] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xxii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xxiii] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

[xxiv] Sultan Mahmud ibn-i Sultan Burhan-ad-Din Gilani, Aqayid-i Auliya Səbᶜəh (Türkçə əlyazma kitab) 45 səhifə, KitabXanə-i Astan-i Qods-i Rəzəvi, Vaqif: Nadir Şah.

[xxv] Babək Əmir Xusrəvi, bax orada.

 

ایشیق سونمز

 

یوروم یازین

Back to Top